جدیدترین دیدگاههای دکتر حسن سبحانی
ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸۸  

  به بانگ دُهُل خواجه بیدار گشت               چه داند شب پاسبان چون گذشت

شرح این هجران و این سوز جگر                این زمان بگذار تا وقت دگر

20080830134156t125-91.jpg

 توسعه - چالشها و چشم اندازها؛ عنوان گفتگویی است که انجمن فرزانگان کویر دامغان از دکتر حسن سبحانی استاد اقتصاد دانشگاه تهران، نماینده سه دوره مجالس پنجم، ششم و هفتم شورای اسلامی در وبگاه خود منتشر کرده است.

از ایشان پرسیده شد:

١- یکی از مباحثی که بعد از انقلاب در فرهنگ و ادبیات عامه کاربرد زیادی یافته واژه توسعه است . شما چه تعریفی از واژه توسعه دارید و برای رسیدن به یک توسعه پایدار چه مقدمات و ملزوماتی را لازم میدانید ؟

٢- اجازه بدهید وارد مبحث توسعه استان و به خصوص شهرستان دامغان شویم . خوشحال میشویم نظر شما را راجع به توسعه در این استان و شهرستان بدانیم .

٣- شما با سابقه ترین نماینده مردم دامغان در مجلس شورای اسلامی هستید و با توجه به حضور شما در یکی از کمیسیونهای مهم قوه مقننه چه سیاستی را راجع به توسعه این شهرستان دنبال می کردید ؟

۴- برای رسیدن به اهدافتان  در مسیر توسعه چه تنگناهایی را پیش رو داشته اید و مهمترین معضل در این رابطه در دامغان چه بوده است ؟

گفت و شنود را در ادامه مطلب بخوانید...


 ١- یکی از مباحثی که بعد از انقلاب در فرهنگ و ادبیات عامه کاربرد زیادی یافته واژه توسعه است . شما چه تعریفی از واژه توسعه دارید و برای رسیدن به یک توسعه پایدار چه مقدمات و ملزوماتی را لازم میدانید ؟

توسعه مفهومی ساده و در عین حال پیچیده است. ساده است از آن جهت که بر زبان و قلم همگان می رود و پیچیده است از آن جهت که بعد از حدود 65 سال که از تولد بحث توسعه در اقتصاد می گذرد و فراز و نشیب های زیادی را تجربه کرده است هنوز هم بین اقتصاددانان و جامعه شناسان از یک وحدت مفهومی برخوردار نیست. و در این فاصله نسبتاً طولانی مشمول آزمون و خطا در ماهیت و در تحقق بوده و هنوز هم می باشد. با این توضیح نباید انتظار داشت که اگر واژه ای در افواه عمومی سرایت داشت و کاربرد بسیاری پیدا کرد لزوماً هم چنین است که توسعه می تواند از طرف همگان مورد ادراک واقع شود و درباره ی چیستی و نحوه تحقق آن اظهارنظر افراد غیر متخصص مورد توجه قرار گیرد. منتهی مطالبه توسعه از طرف عموم می تواند مفید تلقی شود اگر با شرایطی توأم شود به نحوی که اگر آن شرایط فراهم نگردد مطالبه توسعه هم می تواند موجب زحمت وهم حتی به جای پیشرفت، پسرفت شود.

برای فهم مفهوم توسعه یک فرد مثلاً دارای پنجاه سال سن را در نظر بگیرید که از دوران کودکی تحت تعلیم و تربیت و آموزش مناسبی قرار داشته. خودش سالیان طولانی درس خوانده و آنچه خوانده است در رفتارش و در منش و شخصیتش موثر واقع شده است روابط اجتماعی با دیگران را به خوبی برگزار می کند قانون گرا است. به دیگران و به عقاید آنها احترام می گذارد. تلاش و کوشش و زحمت و در تنگنا و مضیقه مالی قرار گرفتن را تجربه کرده و با برنامه ریزی و آینده نگری دوران سختی را پشت سر گذاشته، دارای خانواده ای متعادل و فهیم است به هنگام سخن گفتن خوب فکر می کند. کم می گوید ولی آنچه می گوید سنجیده و دارای منطق است. از غیبت و تهمت به دیگران اثری در رفتار و گفتارش نیست حتی نگاهش معنی دار و نافذ و یکسان نگر است و ...

ما اجمالاً می توانیم بگوییم که چنین فردی دارای شخصیت متعادل و پایداری است. به نظر من توسعه هم مانند آنچه متصور شد دوره طولانی از کار و تلاش و تأمل و تفکر و رشد محصولات مادی و افزایش رفاه و رفع فقر و تنگدستی در پرتو کار و کوشش و پس انداز و تولید بسیار و مصرف بهینه آحاد مردم یک جامعه را می طلبد جامع توسعه یافته، جامعه ای فهیم، پرتلاش، آینده نگر، محقق و اهل مطالعه و تفکر است و این صفات را طی سالهای طولانی رنج و مرارت در تولیدات صنعتی و کشاورزی و معدنی و ... بدست آورده است تا به تدریج خود را به کمال رسانده و دارای پختگی و درک و هضم شده است. لذا توسعه مقوله ای نیست که به سادگی حاصل شود. کسانی که توسعه را در داشتن خیابان و میدان و کارخانه و ...  جستجو می کنند و در کنار آن توجهی به لزوم احترام متقابل و رنج و تلاش برای پیشرفت مادی و پرهیز از رذائل اخلاقی و ... نمی کنند خود مصداق بارز توسعه نیافتگی هستند.

٢- اجازه بدهید وارد مبحث توسعه استان و به خصوص شهرستان دامغان شویم . خوشحال میشویم نظر شما را راجع به توسعه در این استان و شهرستان بدانیم ؟

ما کشوری در حال توسعه هستیم و تا رسیدن به مرزهای قابل دفاعی از توسعه، هنوز فاصله های زیادی داریم. مساله امروز کشور و استان و شهرستان ما مساله رشد اقتصادی است نه توسعه اقتصادی. منظور از رشد آن است که باید زیربناهای لازم برای کار و تلاش و تولید و اشتغال را بوجود بیاوریم تا مردم بتوانند از طریق سرمایه های خودشان و یا مشارکت نهادهای مالی و بانکی کالا و یا خدمت تولید کنند و روز به روز به سطح درآمد خودشان اضافه کرده و نیازهای زندگی خویش و دیگران را رفع نمایند. داشتن زیربناها از اولویت های ما است زیرا وقتی آب لازم برای کشاورزی و باغبانی و صنعت فراهم شد راه آهن و جاده های خوب برای جابجایی مواد اولیه و یا محصولات کارخانجات بوجود آمد. فاضلاب برای جمع آوری آبهای مصرف شده و بازیافت مجدد آن ایجاد شد. برق و گاز لازم برای استفاده در صنایع و مصارف خانگی و ... تدارک دیده شد. برای راههای دور فرودگاه و برای شهرهای ساحلی بندر ساخته شد. برای تربیت نیروی انسانی موردنیاز در شهرستان و استان دانشگاههایی در همان تخصص ها بوجود آمد و برای داشتن کارگر نیمه ماهر و تکنسین آموزشگاه ایجاد شد. تلفن و ارتباطات و اینترنت در خدمت صنعت و خدمات قرار گرفت. در واقع زیربناهای لازم ایجاد شده است و استان سمنان و شهرستان دامغان در این زمینه از استعدادها و قابلیت های و داشته های خوبی برخوردار شده و در واقع زمینه های تولید و کار را در خود بوجود آورده است. از این به بعد باید مردم وارد کار شده و از این فرصت های بوجود آمده در راه تولید استفاده کنند. رشد اقتصادی مقدمتاً در کارخانجات و کارگاههای کوچک و بزرگ و در مزارع و در باغات و ... رقم می خورد. پاساژ سازی و مغازه داری و فروشندگی بعد از آن که تولید فراوان صورت گرفت معنی پیدا می کند. به هر حال به نظر من استان سمنان و شهرستان دامغان بسیاری از مبانی و زیربناها را در خود بوجود آورده و یا در حال تکمیل نداشته های خود است و از این حیث آماده رشد اقتصادی است. توسعه مسئله سالها و دهه های آتی است که پس از رشد اتفاق می افتد. البته ممکن است بعضی از شهرها زیربناهای بیشتری داشته باشند لیکن دامغان دارای زیربناهای کاملاً متفاوتی است. شهری در چهارراه شمال- جنوب و شرق و غرب کشور واقع شده و دارای موقعیت برجسته ای گردیده است که مردم شریف آن باید قدرش را همانطوریکه تا به حال بوده است بدانند و با کار و تلاش آن را به سمت توسعه به پیش ببرند.

٣- شما با سابقه ترین نماینده مردم دامغان در مجلس شورای اسلامی هستید و با توجه به حضور شما در یکی از کمیسیونهای مهم قوه مقننه چه سیاستی را راجع به توسعه این شهرستان دنبال می کردید ؟

من دوازده سال افتخار نمایندگی مردم دامغان را در مجلس شورای اسلامی داشتم و در کار قانونگذاری وظایفم را به نحوی انجام دادم که یاد خوبی از نقش دامغان و نماینده اش در ذهنیت نمایندگان ادوار مختلف و در حافظه تاریخی مردم ایران به یادگار مانده است مقوله ای که باید شرح و بسط آن در جاهای دیگر بیاید. اما در خصوص دامغان آنچه دنبال کرده ام زمینه ها و فراهم آوردن شرایط لازم برای حرکت مردم و تولید و تلاش آنان در رفع تنگناهای فعالیت اقتصادی بوده است و در این مهم تمامی اقدامات لازم صورت گرفته و اینک تا به اتمام رسیده و یا در حال انجام و انشاء الله اتمام است. من عناوین اقدامات زیربنایی را ذکر می کنم که بحمدالله با مساعدت مسئولین دولتی در دامغان اجرایی شده است. این امکانات قبلاً در دامغان وجود نداشت.

1- احداث سد مخزنی دامغان برای تأمین آب شرب- صنعت و کشاورزی

2-  آغاز عملیات فاضلاب دامغان برای تأمین آب صنعت و کشاورزی ( در واقع سدی است که آبهای زیرزمینی را جمع می کند)

3-  مطالعه انتقال آب از شمال به سد مخزنی دامغان برای تأمین آب صنعت و کشاورزی و شرب که در سال 1388 اجرا می شود.

4- اتمام دو خطه شدن راه آهن

5-  اتمام باند دوم راه سمنان به دامغان (از آبخوری) و دامغان به شاهرود و دامغان به فولادمحله و اصلاح راه معلمان - سمنان به معلمان - دامغان و دامغان به گلوگاه و ارتقاء آن به راه اصلی

6- توسعه شبکه مخابرات شهری و روستایی اعم از ثابت و سیار

7- تقویت شبکه گاز دامغان و گازرسانی به شهرها و روستاهای دامغان و صنایع و تکمیل شبکه گاز شهری و همچنین احداث پست 230 کیلوولت دامغان

8-  تاسیس دانشگاه علوم پایه (ارتقاء دانشکده) و دانشکده بهداشت (ازتقاء از آموزشکده) و آموزشکده کشاورزی امیریه و مرکز فنی و حرفه ای خواهران

البته آنچه در دوران نمایندگی من برای دامغان واقع شد حداقل 292 پروژه است و بنا ندارم آنها را ذکر کنم منتهی چون سیاست من را برای توسعه سوال کردید به آنچه نسبت به دیگران زیربنایی تر بود اشاره کردم ملاحظه می فرمایید  که هر یک از موارد فوق کاری عظیم  است که با بودجه- تلاش و مساعدت بسیاری واقع شده است و من با همه وجود به نیت توسعه آتی که در دامغان می تواند واقع شود این کارها را دنبال کردم در حقیقت کار من ایجاد بستر و شرایط بود که فراهم شد کار مردم استفاده از این شرایط و امکانات و کار و تولید و زحمت و مرارت برای افزایش محصول است و اگر آنها هم وظایف خودشان را انجام دهند بدون شک در سالهای آتی می توانیم برای دامغان از توسعه هم صحبت کنیم.

۴- برای رسیدن به اهدافتان  در مسیر توسعه چه تنگناهایی را پیش رو داشته اید و مهمترین معضل در این رابطه در دامغان چه بوده است ؟

سربسته بگویم که با همه مشکلات یک جامعه در حال توسعه مواجه بوده ام و اجازه می خواهم به پاس و احترام مردم شریف دامغان با ذکر دو بیت شعر این سوال را بی پاسخ بگذارم.

به بانگ دُهُل خواجه بیدار گشت                      چه داند شب پاسبان چون گذشت

شرح این هجران و این سوز جگر                       این زمان بگذار تا وقت دگر

 حسن سبحانی